De verloren portemonnee

Wie is wie

• Priya: komt uit India en woont al twee jaar in Leiden. Ze werkt bij de universiteit.
• Marloes: een vriendin van Priya. Ze is in Leiden geboren.
• De man met de fietshelm: een oudere man uit Leiden. Priya kent hem niet.

Tekst

Het was een zonnige zaterdag in Leiden, en Priya fietste naar de markt aan de Nieuwe Rijn. Ze kocht kaas, brood en een bos tulpen voor op tafel. Daarna dronk ze koffie op het terras van een café aan het water. Om twee uur fietste ze tevreden naar huis, met haar boodschappen in de fietstas.

Thuis wilde ze haar portemonnee op tafel leggen, maar hij zat niet in haar tas. Ze zocht in haar jas en in de fietstas, maar ook daar was hij niet. Priya werd zenuwachtig, want in de portemonnee zaten haar bankpas, haar rijbewijs, haar verblijfsvergunning en 40 euro.

Eerst blokkeerde ze haar bankpas via de app van haar bank, en dat ging gelukkig snel. Daarna belde ze haar vriendin Marloes, die in Leiden geboren was. ‘Rustig maar,’ zei Marloes. ‘Veel mensen brengen gevonden spullen gewoon terug. Kijk de komende dagen op de website van de gemeente, bij gevonden voorwerpen.’

Priya fietste meteen terug naar de markt. Bij de kaaskraam en op het terras vroeg ze of iemand een portemonnee had gevonden. Maar niemand wist er iets van, en ze fietste moe en verdrietig weer naar huis. Die nacht kon ze bijna niet slapen, want ze dacht aan alle formulieren voor een nieuwe verblijfsvergunning.

Zondagochtend om tien uur ging de bel. Voor de deur stond een oudere man met een fietshelm op zijn hoofd. ‘Bent u Priya Sharma?’ vroeg hij, en hij hield haar portemonnee omhoog. ‘Die lag gisteren onder een stoel op het terras. Uw adres stond op een brief in de portemonnee, dus ik kom hem even brengen.’

Priya was zo blij dat ze bijna moest huilen. Alles zat er nog in, ook de 40 euro. Ze wilde de man twintig euro geven als dank, maar hij weigerde. ‘Doe het maar een keer voor een ander,’ zei hij. Daarna stapte hij op zijn fiets en reed weg. Pas toen merkte Priya dat ze zijn naam niet wist.

Later vertelde Priya het hele verhaal aan Marloes. ‘Zie je wel,’ zei Marloes. ‘De mensen hier zijn best aardig.’ Haar bankpas werkte niet meer, want die had ze zelf geblokkeerd. Ze vroeg via de app een nieuwe bankpas aan. Na drie dagen lag de nieuwe bankpas al in de brievenbus.

Een maand later zat Priya op station Leiden Centraal te wachten op de trein naar Amsterdam. Op de bank naast haar lag een telefoon, maar de eigenaar was nergens te zien. Priya pakte de telefoon en bracht hem meteen naar de balie van het station. Ze miste daardoor haar trein, maar dat vond ze niet erg.

‘Wat goed van u,’ zei de man achter de balie. ‘De eigenaar zal heel blij zijn.’ Priya glimlachte, want ze dacht aan de man met de fietshelm. ‘Ik doe het voor een ander,’ zei ze.